Auto-Miesse
Auto-Mixte
Bovy
Brossel
Dasse
Denonville
FN
Minerva
MOL
Nagant
Pipe
Rond 1900 werd te Luik "La Fabrique d'Armes et d'Automobiles Nagant Frères" opgericht. Reeds sinds 1859 had de firma Leon Nagant grote faam verworven met de produktie van lichte wapens.
Toen rond de eeuwwisseling de interesse voor de automobiel vorm kreeg, was Nagant goed geplaatst om over te schakelen naar de produktie van auto's en vrachtwagens.
Zij hadden door hun verleden als fabrikant van lichte wapens en onderdelen voor werktuigmachines zowel de know-how als het gekwalificeerd personeel in dienst om snel een hoogstaand produkt af te leveren.
Van 1896 tot 1900 had Nagant enkele prototypes ontwikkeld zonder groot succes. Daarom werd besloten om een licentie te nemen op het kwalitatief hoogstaande Franse merk Gobron-Brillié.
Vanaf 1900 rolden de eerste Gobron-Nagants uit de fabrieken. Tot 1904 werden er ongeveer 150 stuks per jaar geproduceerd.
De Gobron-Nagant vrachtwagens waren voorzien van een stalen buizenchassis en uitgerust met houten velgen en stalen banden. Het leeggewicht van deze eerste vrachtwagens bedroeg 2.5 ton gekoppeld aan een nuttig laadvermogen van 3 ton.
Tegen 1904 waren de modellen echter verouderd en werd er uitgekeken naar een nieuwe licentie.
Deze werd gevonden via Albert Roland die met zijn firma "La Locomotrice" een licentie had genomen op het Franse Rochet-Schneider en de produktie toevertrouwde aan Nagant.
In de periode 1904-1905 leverde Nagant ongeveer 200 Rochet-Schneiders af, die werden verkocht onder de merknaam La Locomotrice. Ook de laatste Gobron-Nagant vrachtwagens kwamen als La Locomotrice op de markt.
In 1906 verhuisde Nagant van de oude fabrieken aan de Quai de l'Ourthe 48 naar de nieuwe vestiging aan de Quai de Coronmeuse, eveneens te Luik. De overeenkomst met La Locomotrice was ondertussen beëindigd en Nagant had een Duitse ingenieur,
Dhr. Ernst Valentin, aangenomen om een eigen model te ontwerpen. Ondertussen werden in onderaanneming een honderdtal motoren voor Berliet gebouwd.
In 1907 kwam dan het eerste eigen model uit, dat direct goed werd ontvangen. Door het succes van de eerste modellen waren het nu de buitenlanders die een licentie namen op de Belgische Nagant.
In Frankrijk kwam het model als Busson-Dedyn op de markt terwijl in Duitsland de firma Achenbach de Nagant als Hexe op de markt bracht.
In 1914 was de opvolger van het eerste succesrijke model klaar en hoewel alles er veelbelovend uitzag, gooide ook bij Nagant de eerste wereldoorlog roet in het eten. De produktie viel volledig stil en de Duitse bezetter roofde de fabrieken leeg.
Toch slaagde Nagant er reeds vrij snel na de oorlog in om terug te produceren. Het in 1914 ontwikkelde model zou mits enige verbeteringen tot 1922 in produktie blijven. Ook daarna bleef Nagant nieuwe modellen op de markt brengen, maar het grote succes bleef uit.
In 1928 werd Nagant overgenomen door Imperia. De laatste Nagant-modellen gingen in 1929 naar hun nieuwe eigenaar, waarmee het doek viel voor deze Luikse constructeur.
bronnen:
Livre d'or de l'automobile et de la motocyclette (Royal Motor Union)
De geschiedenis van de Belgische auto. (Kupelian)